فقير و خسته به درگاهت آمدم رحمي   كه جز ولاي توام نيست هيچ دست آويز  

سرشاخه هاي انبوه درخت شادماني ، دست هاي خود را به سمت آسمان بالا برده اند تا از آن بي كران آبي عشق وشور وام بگيرند و ميوه هاي نور و سرور را به زمينيان اهدا كنند.

بلنداي ملكوت  اماده پذيرش دل هايي است كه پرواز آبي خود را شروع كرده اند!  

رنگين كمان مهر اكنون در ولايت ما آشكارا ديده ميشود. اكنون غوغاي عشق در جهان جاودانه مي شود . در هاي جنت به پهناي جان گشوده مي شود. ملكوتيان نقره نقاره را ضرب ميكنند و فوجي از كبوتران سپيد عشق بر فراز سقاخانه خاطره انگيز خرسندي بال پرواز مي گشايند. ضرب آهنگ همه دلها از بلندگوي جان ها و دهان هاي شيدا ، نام مقدس علي ابن موسي الرضا را به تكرار مي نشينند.

اي امام نيكي ها و نيك انديشان ! اي شرط ورود به پهنه ايمان! اي نور الانوار خطه خراسان! اي جسم و جان! اي شمس الشموس ! اي انيس النفوس! اي خورشيد تابان توس! بال زدن هاي كبوترانه و پويش هاي آهوانه ما را بپذير و در هر دو سرا دست ما را به ياري بگير...

محبوب رضاست هركه دل ريشتر است

                          ازكعبه صفاي اين حرم بيشتر است

                                            اينجاست طبيبي كه ندارد نوبت

                                                               هردل كه شكسته تر بود پيش تر است...